Casus verhaal

Gerda is al 5 jaar getrouwd met Bert.  Toen ze nog samenwoonden merkte ze al wel dat Bert anders was in de sociale omgang. Nadat ze eenmaal getrouwd waren en kinderen hadden werd het verschil met de omgeving wel erg duidelijk.

De omgeving en familieleden gingen het ook opmerken en zeiden er regelmatig iets van, Gerda ging twijfelen aan zichzelf en vroeg zich af wat er fout was. Op een gegeven ogenblik las ze een artikel over ADHD en ineens begreep ze wat er aan de hand was. Waarschijnlijk had Bert ADHD. Samen gingen ze naar de arts en deze stuurde hen door naar de psychiater voor diagnose. ADHD was de conclusie. Wat nu? De arts gaf medicatie en vervolgens gingen ze weer naar huis. De medicatie bleek te helpen maar alleen medicatie was niet voldoende. Gewoonten die er al jaren waren gingen niet ineens weg, daar waren ze al snel achter. Ze besloten dat ze hulp nodig hadden en belde  voor een afspraak. De begeleiding van Gerda en Bert zorgde ervoor dat zij beter kunnen omgaan met de AD(H)D van Bert.

Dit verhaal geeft aan dat ook naast medicijnen, therapie en ondersteuning nodig is. Niet alleen voor degene die AD(H)D heeft maar indien nodig ook voor diens partner.

De omgang in samenleving met iemand met AD(H)D vergt vaak een moeizaam proces waarin veel moet worden opgevangen door de partner.  De partner kan d.m.v. counselling/coaching leren hiermee om te gaan en zo meer balans brengen bij zichzelf en ook in de relatie. Bewustzijn en begrip in de familie en vriendenkring helpt ook mee aan het zelfvertrouwen van iemand met AD(H)D.

Herken je jezelf in de bovengenoemde casus en zoek je hulp. Schroom dan niet en neem contact op voor een afspraak.

(alle namen zijn fictief)