Stil? Of toch niet?

Stil ik sta stil, ik weet het niet meer! Ik hoor het om me heen en hoor het terug in de praktijk.stil 2

Mensen worden terug geroepen naar zichzelf. Deze tijd vraagt om zelfscanning, aanpassingen en doorzettingsvermogen. Waar je voorheen door kon lopen, jezelf onder kon dompelen in sociale bezigheden worden we in deze tijd terug geroepen naar onszelf. Wat bezielt ons, wat is belangrijk? Hoe gaan we met elkaar om? Het valt voor vele mensen niet mee. Altijd alles op bepaalde manieren gedaan en dan ineens omschakelen. Veel online, thuiswerken, met je gezin aan de keukentafel. Dit vraagt om veel discussies in een gezin, de rust is soms ver te zoeken.

Diverse mensen hebben het idee stil te staan maar staan we ook stil? Staan we werkelijk stil of zijn we op weg naar een andere manier van zijn met onszelf? Zijn we bezig om onszelf persoonlijk meer te ontwikkelen, met of zonder professionele hulp?

Is ons lijf en onze psyche nu eindelijk een keer aan de buurt. Mogen we in deze tijd eindelijk voor onszelf gaan zorgen? Dit geldt natuurlijk niet voor iedereen. Sommige mensen moeten juist in deze tijd heel erg hard werken en vergis je niet ook daar komen ze zichzelf tegen. Onder dit alles huist er bij iedereen, bewust of onbewust, een soort angst. Angst er niet bij te horen, angst om ziek te worden, angst je partner te verliezen, angst bij kinderen dat hun ouders ziek worden, angst naar school te gaan, angst in het openbaar vervoer, angst niet te voldoen aan alle verwachtingen en ga zo maar door. Je bent je er niet bewust van maar het is er wel, bewust of onbewust en dit kost energie.

Lekker positief wel dit verhaal zul je denken en ik typ het ook niet om reacties uit te lokken of om gelijk of ongelijk te krijgen want iedereen heeft natuurlijk een andere visie en natuurlijk ben jij perfect en heb je nergens last van en dat is oke. Niet iedereen reageert hetzelfde en is hetzelfde en dat is ook oke.

Hoe zou het zijn als we niet alles wegstoppen maar er gewoon eerlijk naar kijken? Min of meer de confrontatie mee aangaan. Toegeven dat de emoties mogen bestaan. Er zijn zat mensen die bang zijn voor spinnen of muizen. Is dat raar, nee toch. Het mag bestaan. Pas als het echt een probleem wordt in je leven dan ga je er een keer wat aan doen maar voor de meeste mensen is het geen probleem. Er is altijd wel iemand in de buurt die de spin weghaalt of je pakt de stofzuiger of een held pakt voorzichtig de spin en zet de spin buiten. Is er iets verkeerd aan? Nee! Dit is een normale wereld toch!

Wat als we momenteel meegaan met de flow. Elke keer in de vraag gaan ‘wat ga ik nu kiezen’? Dit steeds vragen als je in dubio staat. Kies ik ja of nee? Wat voelt juist voor mij? JUIST inderdaad niet goed of fout. Deze beslissing kan steeds weer anders zijn en wat als dat oke is. Je bent mens toch? Laten we in deze tijd minder streng zijn voor onszelf en weer leren lief te zijn voor diegene die je zelf bent. Wat zou dat veranderen? De situatie is niet ideaal, so what! Kijk in oplossingen niet in problemen en leer omdenken. Wat zou dat met je doen?

Het lijkt zo makkelijk gezegd maar het vraagt je bewust te zijn van jezelf en hiermee te spelen.

Ga jij spelen met de werkelijkheid die er is en met wie je bent? Spelen met de energie en mogelijkheden. Wie weet kan er wel veel meer dan je nu denkt als je wat je weet los laat.

Warme groeten en een knuffel

Sylvia de Jong.

Wil je een gratis kennismaking gesprek?

Neem hier contact op !